Ve sonunda, senden bana kalan, sadece bir söz kaldı: “Seni seviyorum”. Bu söz, bir zamanlar seni sevdiğim için, şimdi de seni sevdiğim için… her zaman seni sevdiğim için.
Senden bana kalan, sadece bir hafıza parçası. Bir zamanlar seninle paylaştığım anılar, şimdi sadece birer gölge gibi hafızamda saklanıyor. Seninle geçirdiğim günler, geceler, konuşmalar, gülüşmeler… hepsi şimdi birer hatıra olarak kaldı. senden-bana-kalan
Senden bana kalan, bir özlem. Seni her an özledim. Her dakika, her saat, her gün… seni düşünmekten başka bir şey yapamadım. Seninle olamadığım için, kendimi eksik hissettim. Seninle konuşamadığım için, suskun kaldım. Ve sonunda, senden bana kalan, sadece bir söz
Ama sen, bir gün yanımdan ayrıldın. Gitmeden önce, bana bir şeyler hissettirdin. Bana, seni kaybedeceğimi, seni unutamayacağımı hissettirdin. Ve sen gittin. Ben, seni kaybetmenin acısıyla baş başa kaldım. Seni her an özledim
Senden bana kalan, bir tecrübe. Bir aşkı yaşamak, bir sevgiyi kaybetmek… hepsi birer tecrübe. Ve ben, bu tecrübelerden ders aldım. Sevgi, bir risk demek. Sevgi, bir kaybetme demek. Ama sevgi, aynı zamanda bir kazanma demek.